مقدمه پس از حمد و ستايش خداوندى صلوات و سلام و تحيات بىپايان بر خاتم پيامبران و آخر رسل و فرستادگان خدا و اشرف سفيران الهى و بر اوصياى معصومين پاك و خلفاى بىآك او باد . و درود فراوان بر شهداى راه حق و بر جانبازان در راه دين و از جان گذشتگان و سربازان و جان‌نثاران اسلام خصوصا بر رهبر حقيقى آنان سرور شهيدان سيد مظلومان امام انس و جان حسين بن على ( ع ) باد كه با خون اطهر خود درخت دين اسلام را سيراب و زنده فرمود و شجرهء توحيد را كه در اثر دسايس و پليدىهاى بنى اميّه « دشمنان سرسخت اسلام » نزديك بود از اساس خشك شود ، نجات داد و لذا شيعيان اهل بيت اطهار ( ع ) بر خود لازم و واجب مىدانند كه به هر قيمت تمام بشود در زنده نگاه داشتن داستان پرشور و تاريخى جانگداز از كربلا بكوشند و نگذارند آن واقعهء دلسوز و دلخراشى كه از جنايات دولت ملوك بنى اميّه به وجود آمد كهنه شود و از يادها فراموش گردد و به اين مناسبت در ايام عاشورا و روز شهادت سيد الشهداء ( ع ) در اقامهء عزا و مجالس سوگوارى فروگذارى نمىكنند و در ايام زيارتى آن حضرت به دستور ائمهء اطهار سلام اللّه عليهم به دور قبر مبارك آن بزرگوار جمع شده و شعاير دينى را برپا مىنمايند . و از روزهاى سوگوارى كه شيعه بسيار اهتمام بر اقامهء عزا به كار برده و همّت به زيارت آن حضرت در آن روز مىگمارند ، يكى هم روز بيستم ماه صفر روز اربعين سيد الشهداء ( ع ) است كه سيرهء مستمرهء شيعه از زمان ائمهء اطهار ( ع ) بر آن جارى است كه در عراق از هر طرف رو به كربلا آورده و به زيارت قبر مطهّر بيشتر اهميّت مىدهند و الحق شيعيان عراق از زمان